IDFA
Jaarlijks wordt er in Amsterdam het International Documentary Film Festival georganiseerd, beter
bekend als het IDFA.
Met sponsors als het Prins Bernhard Cultuurfonds, SNS Reaal en de publieke omroep is de continuïteit
gewaarborgd.
Grootste ter wereld
Er worden ruim 250 documentaires vertoond. Het IDFA is uniek vanwege het internationale
filmprogramma en de enorme verscheidenheid. De uitstraling van het festival is 'huge', veel filmmakers
presenteren hun werk dan ook graag voor de eerste maal op het IDFA. Al jaren tootn het IDFA Europese
en wereldpremières.
De eerste editie werd in 1988 georganiseerd maar inmiddels zijn er al zeventien programma-onderdelen
waarbij het niet alleen de bedoleing is dat er gekeken wordt maar het IDFA wil tevens een centrale
plek zijn voor ontmoeting en debat, ontwikkeling en productie, educatie en reflectie.
Jonge filmmakers zien in het IDFA de ideale opstap om middels het uitwisselen van ervaringen met
professionals nog betere documentaires te maken.
Visie van hert IDFA ten aanzien van de inhoud
Een goede documentaire is urgent. Zoals kunst per definitie kritisch is en niet los kan worden
gezien van de maatschappij waaruit zij voortkomt, zo bieden ook creatieve documentaires een
onderzoekende, verrassende blik op de wereld. Daarbij gaat het niet om de meest actuele beelden
en de nieuwste soundbites, zoals die vanuit de media voortdurend op ons worden losgelaten.
Documentairemakers hollen niet achter het laatste nieuws aan. Documentaires zijn niet vluchtig, maar
bieden wel reflectie op ons tijdsgewricht. Ze kunnen de kijker prikkelen en stimuleren tot nadenken,
juist door het nieuws van een andere kant te benaderen; door te kiezen voor een onbekende
invalshoek, een rustiger ritme, een origineel accent.
Voor IDFA is de maatschappelijke relevantie van een documentaire van groot belang. Een
documentairefestival is de uitgelezen plek om de veranderingen in onze maatschappij in kaart te
brengen en te analyseren, ver van het dagelijkse mediageweld en beschut van het oppervlakkige
meningencircus, maar wel midden in de wereld.
Zwart geld
In de dienstverlenende sector is het nog eenvoudiger, daar komt denkwerk en handenarbeid aan te pas en
geen daadwerkelijke inkoop. Een autopoetser bijvoorbeeld heeft nauwelijks investeringen maar krijgt
betaalt voor zijn werk.
In een casino kan het net zo gaan. Je zet op zwart en rood evenveel geld, je wint altijd en gaat met
je fiches naar de kassa en hup, je zwarte geld is wit.
RING