Wat is dat toch, dat als je mekaar totaal niet kent, soms elkaar wel kent maar absoluut niet mag of
elkaar zelfs grondig haat maar toch drie keer aflikt? Dat kussen op de wang zou een vorm van beleefdheid
zijn maar in
veel gevallen is het verre van dat, afgrijselijk kan het soms zelfs zijn.
Zie je het voor je? Ongeschoren, de hele dag gewerkt, stinkend naar de zweet, broodje shoarma net
achter de kiezen en dan ziet hij ineens jou staan, die oude bekende, buurvrouw of vage collega. Smak,
drie vette stinkende lebbers om je oren, als het even meezit kun je meegenieten van zijn lunch waarvan
hij een deel op je wangen achterlaat.
Ja, het wordt anders als er een vorm van genegenheid om de hoek komt kijken, maar dan kun je de kus altijd
later op de avond nog repeteren tot je een ons weegt.
En dan heb je van die feestjes, vooral als opa jarig is, dan komt 'tout la famille' die ouwe sok het beste
wensen terwijl ze eigenlijk denken 'wanneer rot je eens je kist in oud lijk'. En maar smakken met opa, het
liefst met wat consumptie erbij dat hij oproggelt van onder zijn gebit. Alle tantes willen je ook nog wel even
aan de borst(en) drukken, 'wat een lekker ventje ben je toch', en baf, vliegen er weer drie kletsnatte
smakkerds richting je gelaat. Alsof ze je ter plekke op willen slurpen.
Er is geen ontkomen aan, tegenstribbelen helpt niet en protesteren al helemaal niet, dan wordt je al snel
bestempeld als 'outcast', "ze wil niet eens even lekker knuffelen met d'r favoriete oom". Alsof je een
verzoekschrift in drie-voud hebt ingediend om te worden aangerand door een troep bejaarden.
Maar dan 'vrienden onder elkaar'. Ik krijg inmiddels al zoenen van de vriendjes van mijn zoon, het moet
niet gekker worden. En dan is er nog niets gedronken, gerookt, gespoten of geslikt. Dat komt allemaal nog,
waarschijnlijk.
Nee, zo vroeg in de avond blijft het bij plakwerk. Even lekker bacillen uitwisselen, "jij nog een
verkoudheidje of heb je recent al tyfus gehad"? In de kroeg is het niet anders, is het niet bij het binnenkomen,
dan toch zeker bij het weggaan. Mensen die je niet of nauwelijks kent, misschien zelfs voor het eerst
en het laatst ziet vinden het nodig je te bewateren.
Alsof je nog niet genoeg vocht tot je hebt genomen.
Lippendienst
En wat ook ergerlijk is, sommigen kunnen niet zo lang hun adem inhouden, vinden het nodig uit te ademen op
het moment dat je mond die van hen passeert om de andere wang te besproeien. Die kortademigheid zou
strafbaar gesteld moeten worden, wat kun je wel allemaal niet binnen krijgen en weet jij veel wat die mond
een paar uur daarvoor heeft uitgevreten, je vraagt immers niet "waar is die bek van jou vannacht geweest"?
Maar ze raken met hun lippen wel bijna die van jou!
Je hebt ze ook die het verschil tussen links en rechts niet weten, jij begint op de ene wang maar laten zij
nou hetzelfde denken, voor je het weet heb je een frontale smakkerd te pakken, een natte hanglap die
nog net niet jouw edele mondje inglijdt. Nee, ik moet er allemaal niets van hebben.
Tijd voor actie
Afschaffen is een te lange weg te bewandelen, 'die hards' blijf je houden'. En waar anders dan in Amsterdam kun je
beginnen? Wij zijn trendsetters en eigenwijs, we weten het allemaal beter en zelfs import Amsterdammers
hebben we zover weten te krijgen dat ze Amsterdam 'je van het' vinden.
Dus we gaan het volgende eens proberen in te voeren: twee in plaats van drie kussen. Het scheelt slijtage
aan de nek, de kans op bacteriën, walging en misverstanden.
Er was eens een tijd dat er in Amsterdam twee kussen werden gegeven, of dat uit luiheid was of omdat men
toen aan de persoonlijke hygiëne dacht weet ik niet maar oh, wat wens ik soms dat oude tijden
herleven.
Niet de eerste actie tegen het drie keer zoenen
In 1994 begon een oude non uit Hengelo een actie tegen het drie keer zoenen. Zij vroeg een fabrikant
een button te fabriceren met de tekst 1x = genoeg; 2 x mag. De Telegraaf wijdde er een stukje aan: "Een kus
is iets moois, en mag niet ontaarden in een oppervlakkig gewoontegebaar. Drie keer langs andermans
wangen flodderen stuit me tegen de borst. Als ik vroeger mijn moeder of zusters kuste, was dat een
gebaar van oprechte liefde en geen loos gebaar."
En zo is het maar net!
Maar hoe is het elders?
We laten de Fransen maar beter buiten beschouwing, die zoenen niet twee of drie keer maar zelfs vier keer,
daar komt geen eind aan, voor seks is in zo'n relatie geen tijd meer. De Zwisters vinden minder dan drie
keer onbehoorlijk, die zijn waarschijnlijk bedwelmd door die Zwitserse tenenkaasjes dus moeten we die
flabberwangen ook maar drie keer tegenkomen, nou, voor mij even geen Zwitserland.
De skandinaviërs hebben het al koud genoeg, die zitten niet te wachten op speeksel dat kan opvriezen, die
geven je een hand en wegwezen. De Spanjaarden houden het bij tweemaal, maar dat kan te maken hebben met
dat ze daar wat klein van stuk zijn, het kost meer moeite bij je tegenstander te komen. De Engelsen denken
over alles anders dan wij op het continent dus daar wordt eveneens tweemaal gezoend.
Amerikanen tenslotte geven graag een ferme 'handshake', daar wordt vaak ook letterlijk een 'shake' mee
bedoeld. Als het even tegenzit ligt je arm uit de kom, maar zoenen, nee, dat doen ze liever niet.
Oh ja, ik mag onder zuiderburen niet vergeten, die hebben een trend ingezet, ze kussen bij voorkeur nog maar
één keer. Nou, laten wij als Amsterdammers dan maar de middenweg nemen en het zoenen
beperken tot twee. Gevoelsmatig weet je zelf wel welke wang als eerste aan de beurt is, je opponent biedt
er vanzelf wel een aan.
Ik zeg: één kus is genoeg, twee als het moet, drie is teveel.
Gelukkig kwam hij telkens op tijd tot het besef dat de realiteit hard kan zijn en zwaaide dan haast
moeiteloos af een straatje in. Stoepen en de rijbaan? Dat maakte voor onze Michael Schumacher niet uit,
alles is gelijk en aan rode stoplichten doen we ook niet.
We waren in no-time thuis, minutenwerk. Wel even twintig euri aftikken. Daarmee sloten we dag (nacht
eigenlijk) duur af maar ach, de gehele dag had ik mijn zakken al flinke lopen legen dus dat kon er
ook nog wel bij. Het maakte de dag compleet, we hebben het er nog over.