Figaro Pasquale, niet zomaar een kapper
Het Begijnhof is een oase van rust, je kunt er op diverse manieren komen, een daarvan is de
Begijnensteeg, op nummer 10 zit een kapper maar dat woord wil Pasquale, want zo heet de uitbater, niet
horen. "Ik ben een herenhaarverzorger".
Haren zijn de antennes van de ziel
Zijn naam is Pasquale Capone, trots op zijn Italiaanse afkomst maar verknocht aan Amsterdam waar hij
16 vierkante meter tot zijn beschikking heeft om 'Pasqualisten' te ontvangen met thee, koekjes en
zorg. Veel zorg, met hart, ziel en liefde gegeven.
De kleine baas is spraakzaam zoals een Italiaan betaamt, maar ook een begrip in Amsterdam. Want iedereen
kent Pasquale, zelfs tot over de landsgrenzen.
Zijn domein is een uithangbord van zijn gevoel en leven. Het hangt vol met krantenknipsels en vol trots
toont hij de brief die hij van Tony Blair kreeg toen die nog premier van Engeland was. Pasquale is
sociaal bewogen en maatschappijbewust en -kritisch.
Pasquale schreef in 1997 Nederlandse politici een open brief die hij ook aan een aantal Europese
leiders stuurde. Niemand reageerde, behalve Tony Blair. Hij roemde Pasquale voor zijn inzicht van de
micro-economie die vaak oh zo toepasbaar is op mega-economische processen.
De Volkskrant pikte het verhaal op en maakte foto's en een mooi artikel na een lang interview met
Pasquale, alleen, het werd niet geplaatst. "Daar is geen interesse voor".
Barbier, geen kapper
Dat is toch hetzelfde! Hoor ik u zeggen. Daar denkt een kapper ook zo over, maar een barbier niet, die
'verzorgt' haar, knippen is doden. Een barbier scheert zijn klanten, knipt hun baard en als het
nodig is verzorgt hij hun hoofdhaar. Dat kan betekenen dat hij het kapt, wast of kamt. Als het moet
knipt hij het. Wat moet dat moet.
Het woord barbier is afgeleid uit het Latijns en betekent baard. 'Il barbiere di Siviglia' , de
barbier van Sevilla, is een Italiaanse opera waar Figaro de barbier is, sindsdien staat de naam
Figaro symbool voor het vak 'barbier'.
Daarmee is Paquale getypeert en snap je waarom hij nog een van de weinige barbiers van Nederland is. Zijn
vak sterft uit want wie heeft er nog een baard tegenwoordig? En erger, wie neemt er nog de tijd om
zich te laten verzorgen. De thee en de koekjes en het babbeltje zijn verplicht, je maakt wel wat mee
maar helaas, de tijd raast ook Pasquale voorbij.
In 1965 kwam hij naar Nederland, sindsdien zit hij in de Begijnensteeg 10 een zijstraatje van
de Kalverstraat dat op het Begijnhof uitkomt. Hij is ruim in de zeventig, omdat hij in zijn hart
nog een jonge god is verklap ik zijn exacte leeftijd niet.
Maar Pasquale tobt met zijn gezondheid. Hij is zelfs een poosje dicht geweest om te herstellen maar
nu zoekt hij een waardig opvolger. Met de nadruk op waardig, want het gaat hem niet om de centen maar
dat zijn vak en bedrijfje behouden blijven, ook als hij er zelf niet meer is.
2009, 62 jaar in het vak, bijna 47 jaar in Amsterdam
Bij monde van Lodewijk Asscher eerde Amsterdam de kleine grote Italiaanse barbier Pasquale. Pasquale pleitte voor behoud
van het ambacht, de specialist die uitblinkt in een vak dat hij met zijn handen uitoefent. Asscher
dronk een goed glas wijn met de denker en zal ongetwijfeld iets hebben opgestoken van de kijk die
'de barbier van Mokum' op de maatschappij heeft.
Reclame heeft Pasquale nooit nodig gehad. "Mijn reclame zit in mijn stoel".
Saluti!
Pasquale ontvangt u graag van dinsdag tot en met donderdag tussen twaalf en zes.
Begijnensteeg 10
1012 PN AMSTERDAM
Telefoon: +31 (20) 622 20 78
Museum over de grachtengordel
Amsterdam is weer een museum rijker. Op 15 april 2011 opent museum Het Grachtenhuis aan de Herengracht
386 over de Amsterdamse grachtengordel.
Het pand zelf is één van de best bewaarde grachtenpanden uit de zeventiende eeuw. Omdat
het museum niet groot is en er een enorme toeloop wordt verwacht moet je via het Internet een
kaartje kopen voor een bepaald deel van de dag.
RING