Onze Goggo
Vanmorgen hoorde ik de buurman thuiskomen op zijn Ducati motor, er moet iets mis zijn met dat ding en dan
bedoel ik de motor, want hij rammelt, maakt het geluid van een koffiezetapparaat dat zijn laatste levering
doet om
daarna voorgoed te zwijgen.
Het gerammel deed me ook denken aan een auto die mijn moeder vroeger had: de Goggomobiel. Hoe ik zo ineens op
dat ding kwam, behalve dan het geratel van de Ducati, geen idee. Ik dacht dat ik de Goggo voergoed van mijn
harde schijf had gewist.
Dan schrijf ik het maar van me af.
Isa of Isaria wordt Goggo
De naam van het karretje was eigenlijk Isaria maar in Nederland hadden we het over de Goggomobiel. Een brommer
die eruit zag als een auto. Waar hebben we dat meer gezien de laatste tijd? Hans Glas, de geestelijk vader van
de Goggo, was zijn tijd blijkbaar ver vooruit.
Maar de Goggo was geen solide auto, wel goedkoop, maar dus niet een waar je echt van op aan kon. Het ding
van mijn moeder was ook regelmatig stuk maar op en neer naar Zandvoort lukte doorgaans wel. Het vergde wel
wat van de coureur, eenvoudig in het gebruik is een Goggo nooit geweest. Maar goed, je reed wel met een dak
boven je hoofd.
Het tanken was ook een verhaal op zich. Omdat het om een veredelde brommer ging tankte je niet zomaar benzine,
je moest er een mengsel ingooien. Het betrof een zogenaamde twee-takmotor die reed op benzine met olie. Je
moest dus altijd zorgen dat je een blik Castrol olie bij je had want alleen op benzine kwam het ding niet ver.
De Goggo was een dwergauto en werd in de volksmond ook wel een overdekte scooter genoemd. De eerste modellen
hadden deuren die contra waren, ze openden zeg maar de andere kant op als dat we nu gewend zijn. De Goggo
van mijn moeder ging de 'goede' kant op open, een later model dus. Er was een 250, 300 en 400 cc uitvoering,
ik kan me alleen maar herinneren dat hij pruttelde als een koffie-apparaat en werd in Amsterdam dan ook
steevast een 'koffie-zetter' werd genoemd.
Erg hard ging het ding niet, ik denk zo'n 80 kilometer per uur, voor zo'n apparaat toch aardig wat. Moest
ook wel want we gingen er zo de snelweg mee op. Ook al waren er nog maar weinig auto's, enige vaart moest
er toch wel in zitten.
Er is een Nederlandse vereniging van Goggomobile fanaten, 25 in getal. Hoewel de Goggo nooit officieel
verkocht is in de VS rijden er daar nog steeds exemplaren rond. In Duitsland zijn er meerdere Goggo clubs.
BMW kocht het merk maar stopte het productieproces.
Social kissing
Oh ja, ik mag onder zuiderburen niet vergeten, die hebben een trend ingezet, ze kussen bij voorkeur nog maar
één keer.
Nou, laten wij als Amsterdammers dan maar de middenweg nemen en het zoenen
beperken tot twee. Gevoelsmatig weet je zelf wel welke wang als eerste aan de beurt is, je opponent biedt
er vanzelf wel een aan.
RING