Theo van Gogh
AIVD blunderde rondom dossier Van Gogh
Dat de beveiliging van de in 2004 door Mohammed B. vermoorde Van Gogh de schoonheidsprijs niet
verdiende was alom bekend, de vraag was alleen nog, hoe kon het gebeuren dat een bedreigde man, in het
tijdperk na Pim Fortuyn, niet op de Nederlandse staat kon rekenen?
Talloze reconstructies en overpijnzingen hebben de revue gepasseerd maar ergens moet er bij de AIVD
iets mis zijn gegaan. De vader van Van Gogh was ooit hoofd van de voorganger van de AIVD, de
Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD), zou hij het zover hebben lateh komen als het ging om iemands
persoonlijke veilgiheid? Aan hem kunnen we het niet meer vragen, te vroeg gestorven en ook zoon
Theo ging te vroeg heen.
Maar de vraag blijft, hoe kon dit gebeuren?
Dagblad De Pers | vrijdag 15 april 2011
Verbaasd zit ik naar de televisie te kijken als Thomas Lepeltak bijna met zijn kinnebak op tafel
ligt in de ochtendshow van WNL. Wat blijkt? Het dossier 'Theo van Gogh' lag in de dagen voorafgaand
aan de brute moord op Theo van Gogh bij een te onervaren medewerker van de dienst. De begeleiding van
deze man had beter gekund waardoor wellicht de bescherming van Van Gogh anders was aangepakt.
Op naar de krant zelf dus maar want het kan toch niet waar zijn dat VVD zwaargewicht Johan Remkes er
verantwoordelijk voor is dat alweer een Islam-criticaster de mond is gesnoerd.
Ayaan Hirsi Ali, Pim Fortuyn, Geert Wilders en Rita Verdonk keerden de VVD al de rug toe, Van Gogh
zou op zich in het rijtje passen. Maar, zoals gezegd, de krant De Pers erbij pakken maar.
De AIVD doet het zelden, maar ze kunnen praten
De krant spreekt een ex-medewerkster van de dienst die zegt dat er inderdaad op diverse
niveau's geblunderd is. De risico's zouden niet juist zijn ingeschat door de verantwoordelijkheid
in handen te leggen van een niet voldoende begeleide medewerker van de dienst.
Er verschijnt een boek 'Halve lucht' van de ex-medewerkster die al eerder uit de school klapte waarvoor
zij overigens nog terecht moet staan. In haar boek bschrijft Heleen de Waal dat er tijdens haar
loopbaan bij de AIVD veel missers werden begaan maar dat dat nimmer tot zo'n grote gevolgen leidde
als bij Van Gogh.
Uit haar relaas blijkt dat slechts één persoon destijds de afweging maakte dat Van
Gogh niet stringenter beveiligd hoefde te worden. Omdat er tussen de eindverantwoordelijke (minister
Remkes) en de behandelend ambtenaar veel schijven zaten werd ook de Minister van Binnenlandse Zaken
destijds niet voldoende geïnfomeerd waardoor het kon gebeuren dat Remkes vast bleef houden aan
een verkeerde uitleg aan de kamer en dus het volk.
Mohammed B. zou nooit in de belangstelling hebben gestaan van de inlichtingendienst maar uit eerdere
berichten bleek al anders, dat wordt nu bevestigd met het boek van Heleen de Waal. Het schort binnen
de dienst aan de toetsing van informatie en de controle door anderen van die toetsingen.
Omdat De Pers met deze primeur kwam en ik hier niet alle fijne details wil onthullen raad ik je
aan het boek te kopen en surf voor meer informatie eerst even naar het bewuste artikel in dagblad
DE PERS.
Een uitgebreid interview met Heleen de Waal over het naderende proces omtrent het vermeende lekken
door haar naar de Telegraaf verschijnt komende maandag in De Pers.
Over Theo Van Gogh
De vader van Theo van Gogh was werkzaam bij de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) toen
Theo werd geboren op 23 juli 1957 en inderdaad, Vincent van Gogh, de bekende schilder, was zijn oom.
Theo was eigenzinnig en onhandelbaar, zijn moeder was blij dat ze hem direct na zijn afstuderen
(Theo was toen pas 18 jaar) uit huis kon zetten. Hij wilde advocaat worden maar daar kwam niets van
terecht en zijn pogingen om te worden toegelaten op de Filmacademie mislukten keer op keer.
Daarop vond hij zelf het wiel maar uit en maakte hij de film Luger. Hij kreeg er weinig erkenning voor
maar dat was in 1996 en 1997 anders toen hij twee gouden kalveren ontving voor respectievelijk de films
Blind Date en In het belang van de staat.
Theo had veel talenten
Daarnaast was hij interviewer die zijn gasten ruim aan het woord liet. Hij verscheen regelmatig
in praatprogramma's en schreef hij columns voor onder andere Het Parool, Nieuwe Revue en HP/ De Tijd.
Ook regisseerde hij televisieprogramma's en schreef enkele boeken.
Van 1989 tot en met 1997 maakte hij 'Een prettig gesprek' waarin hij scherp als een cactus
(zijn handelsmerk) interviews afnam.
Fortuyn en Hirsi Ali
Met Pim Fortuyn onderhield hij warme contacten, veel van hun denkbeelden stemden overeen. Pim werd
in 2002 vermoord. De interviews die Theo met hem had zijn vaak herhaald.
Ayaan Hirsi Ali was eveneens een goede vriendin van hem, hij steunde haar in haar kritiek op de islam wat
resulteerde in de film Submission.
Theo's laatste uur heeft geslagen
Op dinsdagmorgen 2 november 2004 fietste Theo in de buurt waar hij woonde, door de Linnaeusstraat,
toen hij door Mohammed B. werd neergeschoten. B. diende vervolgens een dodelijke steek toe met een mes
waaraan een waarschuwingsbrief zat voor Ayaan dat zij de volgende zou zijn.
De dader kon vrij
snel na zijn daad worden aangehouden en werd uiteindelijk veroordeeld tot een levenslange
gevangenisstraf.
Theo was een fervent roker en wilde dat weten ook, hij hield er een website op na 'de gezonde
roker' waarin hij zijn eieren kwijt kon die hij elders niet kon leggen. Ook publiceerde hij daar
enkele haatmails die hij had ontvangen.
Theo van Gogh is venster 49 van de Canon van Amsterdam.
TERUG NAAR DE CANON OP MOKUMS
Canon van Amsterdam
De canon van Amsterdam vertelt het verhaal van een stad aan de hand van voorvallen. Analyse die
gemaakt is is dat Amsterdam een tolerante stad is met vele nationaliteiten.
1200
Dam
1683
Sociëteit van Suriname
1838
Artis
1965
Het lieverdje
RING