Hazenstraat, Jordaan Amsterdam
Amsterdam heeft enorm veel leuke, kleine straatjes waar je lekker kunt winkelen, je vindt er dingen
die je elders niet snel zult aantreffen en al helemaal niet zoveel dicht bij elkaar.
De Haarlemmerstraat (-dijk), Spiegelstraat en de Elandsgracht zijn uniek. Velen kennen de negen
straatjes vast wel maar er is er een met een leuke historie die je bezocht moet
hebben: DE HAZENSTRAAT.
De Hazenstraat is de verbindingsstraat tussen de Lauriergracht en de Elandsgracht. Ik denk dat ik in
mijn leven wel duizend keer door deze straat ben gelopen terwijl ik er nooit gewoond heb. Op de
Lauriergracht had je een school die fusieerde met een school uit de Utrechtsestraatbuurt (De Valkstraat
om precies te zijn.)
Ik zat op de Valkschool en voor ik het wist zat ik midden in de Jordaan. Wat wist ik? Ik was twaalf.
Ik vond het allemaal prima want het leek wel of je van een tanker (Het Frederiksplein) op een
plezierjacht terecht was gekomen. Ik was blij dat ik bleef zitten, zo leuk was het.
De school (City Mavo) had twee gebouwen, een dus op de Lauriergracht en een op de Elandsgracht.
Meerdere keren per dag moest je naar 'de andere kant' voor het volgende lesuur. Dat scheelde
altijd weer een paar minuten dus niemand had hier moeite mee.
Onderweg, in de Hazenstraat, kon je nog wel eens even naar binnen wippen in de snoepwinkel en
tussen de middag was vervelen er natuurlijk nooit bij. Ik denk dat ik daar het 'vervelen' ben
afgeleerd, ik verveel me namelijk nooit.
Zwarte dag, de Black Mouse, een coffeeshop in de buurt
In welk jaar dat was weet ik niet, ook niet in welke klas ik zat maar op een gegeven moment was
dat leuke winkeltje met oude hippiekleding weg en vervangen door een rookhol. De 'Black Mouse', ik
weet het nog goed. Iedereen sprak er schande van maar wij als scholieren, kinderen nog, wisten van
niets, er werd ook niet over gesproken, zelfs op school niet door de onderwijzers.
Steeds meer 'hogere klassers' werden er gesignaleerd. Ik ben er één keer binnen geweest,
ik moet 14 zijn geweest want ik rookte toen shag. Het merk was Raider, als je een pakje kocht kreeg je
er zo'n mooie zak bij van spijkerstof om op je jas of broek te naaien waarin het pakje shag pastte. Te
gek voor woorden natuurlijk maar roken was toen heel normaal. Voor de les rookte ik wel eens een
saffie met een leraar.
Ik kan me nog goed herinneren dat 'meester Thomas' maar wat graag een shaggie van me draaide.
Die ene keer in de Black Mouse was voor mij voldoende, ik stond snel weer buiten. De zwarte dag
was dat de coffeeshop in de Hazenstraat kwam, maar het kon nog erger. Een
jongen uit de vierde overleed op een bankje in de Hazenstraat nadat hij in de Black Mouse was geweest.
Hij zou hard drugs hebben gebruikt, zo ging het verhaal.
Vaker ging het gerucht dat er wel eens iets in je drankje werd gedaan maar bewijs is daar nooit voor
gevonden. Evenmin dat de jongen overleden is door iets wat zich zou hebben afgespeeld in de Black
Mouse.
Zijn ouders hebben met toestemming van de gemeente op het bankje tegenover de coffeeshop een
kleine plaquette mogen plaatsen. Die bank heeft later plaats gemaakt voor een appartementencomplex.
In het pand waar ooit de Black Mouse zat zit nu weer een kledingwinkel. De naam? 'Het Haasje'.
Een dubbel toepasselijker naam kun je haast niet verzinnen maar dat weet in de buurt vast
niemand.
Hazenstraat, het tiende straatje
Maar de 'fun' die ik destijds had op de scholen en in de buurt zie ik nog steeds als ik over de
Elandsgracht loop. Natuurlijk komt er bij mij van alles boven als ik weer van de Elandsgracht door
de Hazenstraat loop, naar de Lauriergracht.
De 'negen straatjes' (LINK) zijn uniek met een keur aan aanbieders
maar de Hazenstraat hoort daar zeker bij en wordt dan ook 'het tiende straatje' genoemd. Probeer het
zelf eens zou ik zeggen.
Een coffeeshop zit er ook, op een andere plekje en met een andere naam. Ik stopte toen ik 15 was
met roken.
In de Hazenstraat vindt je galeries, design en vintage kledingwinkels, een architect, horeca,
kappers, een petsalon, een Engelse boekhandel, een schoenmaker, een kattenspeciaalzaak, een
sieradenontwerper, een portretschilder en een olijfoliewinkel.
Henk van Mokum
In de jaren tachtig gaan Henk en Rob Schallies met Manke Nelis, Rita Corita, Annie de Reuver
en Ronnie Tober als de Holland Amerika Story naar Amerika, al snel slaat het noodlot toe, Henk en
andere artiesten raken ernstig gewond door een aanrijding met de bus.
De dood van Rob Schallies op 26 december 2002 halveert het bijna dertig jarig bestaan van
De Mokummers.
RING