Rembrandt had een hekel aan school en had al vroeg zijn ziel en zalgheid verloren aan de
schilderkunst
Tussen 1619 en 1622 was hij in de leer bij de Leidse historieschilder Jacob van Swanenburgh.
In 1625 verruilde hij Leiden voor Amsterdam om in de leer te gaan bij Pieter Lastman. Hij opende een
galerie in Leiden en ging les geven aan onder andere Carel Fabritius, Govert Flinck en Ferdinand
Bol.
Constantijn Huygens haalde Rembrandt over om weer in Amsterdam te komen wonen, hij kreeg veel
opdrachten en trouwde in 1634 met Saskia van Uylenburgh. Samen kregen zij na drie miskramen
een zoon: Titus.
Zij woonden eerst in de Nieuwe Doelenstraat en verhuisden in 1639 naar de Jodenbreestraat,
het huidige Rembrandthuis.
Rembrandt en Saskia leefden boven hun stand. Saskia stierf in 1642 en Rembrandt hield zich aan zijn
belofte aan haar niet te hertrouwen, wel had een affaires met zijn huishoudsters waarvan Hendrickje
Stoffels de bekendste was.
Noodgedwongen moestn zijn hun huis verkopen en huurden vervolgens een verdieping aan de
Rozengracht.
In 1656 kregen zij een dochter die ze Cornelia noemden, naar Rembrandts moeder.
Rembrandt stierf uiteindelijk beroeid en werd begraven in een gehuurd graf omdat er onvoldoende
middelen waren om een graf te kopen.
De Nachtwacht
Veruit het bekendste schilderij van Rembrandt is de Nachtwacht. Dit meesterwerk, een schutterstuk,
dat vele toeristen naar de hoofdstad trekt schilderde hij in 1642. Het doek hing lange tijd in het
paleis op de Dam dat toen dienst deed als stadhuis. Daarom ook is de gemeente Amsterdam officieel
eigenaar van de Nachtwacht en heeft het Rijksmuseum het sinds 1885 in bruikleen.
Er is een 'nachwachtzaal' die net als andere delen van het Rijksmuseum wordt verbouwd om
rond 2013 (zal wel later worden) weer open te gaan voor het publiek, de Nachtwacht komt dan weer
op zijn eigen plek te hangen.
De Staalmeesters
Lees HIER meer over een ander meesterwerk
van Rembrandt, de Staalmeesters.
Hieronder Rembrandt op zijn nieuwe plekje op het Rembrandtplein

De tegenhanger van een bordeel is de raamprostitutie waar dames van lichte zeden hun waren aanprijzen
aan de voorbij lopende mannen. In een seksclub presenteren de dames zich doorgaans in de bar van het
etablissement.
Ze drinken wat van de klanten als de dame in kwestie in de smaak valt. Daarna zonderen zij zich af. De
kosten kunnen flink oplopen terwijl bij de raamprostitutie de klant aan de deur een prijs afspreekt.