Mokums

Amsterdamse onderwereld: misdaad loont

Loont misdaad? Het is maar hoe je het bekijkt. Als je rustig over straat wilt lopen en zonder een pistool op je nachtkastje wilt slapen dan blijf je in de luwte. Maar kun je je ook afzijdig houden en toch de onderwereld induiken? Nee, dat is onmogelijk.
Iedere crimineel komt vroeg of laat in aanraking met afgunstige collega's, hebberige adjudanten of justitie.

Een misdaad is volgens de Nederlandse wet het plegen van een ernstig vergrijp waar een zware straf op staat. De term 'misdadigers' is hetzelfde als 'criminelen': het 'begaan van een misdaad' is hetzelfde als 'het plegen van criminele handelingen'.

Oktober 2011
Op 18 oktober was de commotie compleet. De vermoedelijke moordenaar van Willem Endstra (link) is opgepakt in, naar verluidt, Polen. Hij en twee, eveneens gearresteerde, handlangers worden via DNA gelinkt aan de moord op Endstra. Kan het zijn dat een parkeerboete die door een van de drie handlangers onder een ruitenwisser van een door hen gebruikte wagen hen noodlottig wordt?
Het zou zo maar kunnen, niet de bon op zich maar het met de ene hand optillen van de ruitenwisser en met de andere hand weghalen van de bon zou een vette vingerafdruk hebben achtergelaten op de ruitenwisser.
En toch werden de twee 'vermeende' handlangers later vrijgelaten wegens gebrek aan bewijs.

Weetje
Een van de twee Turken die in Alkmaar zijn opgepakt zou ook verantwoordelijk kunnen zijn voor de moord op John Mieremet in Thailand. Justitie hoopte dat de mannen gingen praten om voor een lichtere straf in aanmerking te kunnen komen maar met hun vrijlating is er dus geen deal want er is geen sprake van bewezen misdaden.
Willem Holleeder (link) en/ of Dino Soerel (link) worden gezien als mogelijke opdrachtgevers tot meerdere liquidaties. Beiden zitten vast.

Iedereen kent wel een crimineel. Toch?
Amsterdam is net een dorp en dus kan het zomaar gebeuren dat je geheel onbedoeld een crimineel tegen het lijf loopt. Vroeger was die kans helemaal groot want ze vertoonden zich met graagte. Wie kent Frits van de Wereld niet?
En pooiers die hun 'meissie' beschermden waren er in overvloed, iedereen wist er wel een te wonen als je een beetje in de buurt van de Nieuwmarkt woonde. Zo kreeg ik pas later door wat 'ome Joop', 'ome Bob' en 'Johnny', die eigenlijk jantje heette, allemaal uitvraten.

Op de Amstel tussen de Amstelstraat en de Halvemaansteeg stonden tippelaarsters, op de Groenburgwal (nu een van de mooiste grachtjes van Amsterdam) werkte tante Jane en tante Bep en in de Staalstraat keek niemand er van op als tante Jennie op de hoek in de regen stond, wachtend op een klantje.
Zo waren er veel buurten waar prostitutie de normaalste zaak van de wereld was. Waar ging het mis? Toen de aandacht getrokken werd van buitenlanders die minder scrupules en respect hadden.

Criminelen die we allemaal kennen
Hieronder een lijst van vermeende criminelen, ze zijn minimaal eenmaal veroordeeld maar ik ga uit van wat er op het Internet over deze mensen is geschreven. Hun achternamen heb ik alleen volledig vermeld als die bij de veel mensen al bekend is of als ik ze op meerdere sites vermeld heb gezien of aantrof in misdaadboeken.

Als je van mening bent dat je hier niet thuishoort mail je me maar, bedenk wel dat er ook een naamgenoot rond zou kunnen lopen.
  Ali Akgün
  Frans van Anraat
  Clifton Jeffrey van Assen (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Samir A. (Azzouz)
  Magdi Barsoum
  Mounir Barsoum
  Boneka Belserang
  Thomas van der Bijl
  Jan Boellaard
  Ozan Turfanda
  Mohammed B. (Bouyeri)
  René van Deene
  Steve Brown (link)
  Richard Geisterfer
  Klaas Bruinsma
  Sjaak Burger
  Nazir Chaudry (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Bao Zhuo Chen (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Ton van Dalen
  Gijs van Dam Sr.
  Gijs van Dam Jr.
  Rini Scholten
  Comert E.
  Peter van Dijk
  Rudy van Efferen
  Ferdi E. (Elsas)
  Tonnie van Eunen
  Jan Femer
  Alex Fuachie (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Volkert van der G. (Graaf)
  Durim Gremaj (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Donald G. (Groen, bijnaam wolf)
  Estin Habibovic (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Jaap van der Heijden
  John Hilkens (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Stanley H. (Hillis, bijnaam ouwe, link)
  Evert Hingst
  Michael (Mike) Offenberg (link)
  Pim van 't Hoenderdaal
  Willem Holleeder ('de neus', link)
  Martin Hoogland
  Hesdy G.
  Eef Hoos
  Anton Horst
  Cor van Hout
  Cees Houtman
  Nedim Imac
  Jules Jie
  Sreten Jocic (Joca, Jotcha)
  Marcel Kaatee
  Errol Kabak
  George van Kleef
  Sam Klepper
  Mink Kok
  Ferry de Kok
  Sharif Korz (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Robbie van Leusden
  Ait S.
  Gwenette Martha
  Frans Meijer
  Aage M. (Meinesz)
  John Mieremet
  Lucas Boom
  Serge Miranovic
  Thea Moear
  Maruf Mrzic (Paja)
  Ari O. (Heer Olivier)
  Jan Plas
  George Plieger
  René Pouw
  Mohammed Pyzer
  Andry Remmers
  Jesse R. (Remmers)
  Henk Orlando Rommy (de Zwarte Cobra)
  Hugo Alexander Ruimwijk (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Fred Ros
  Dwight Saro
  Guiseppe (Peter) la S. (Serpe)
  Ephraim Sijahailatua (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Dino S. (Soerel, link)
  Norbert Stok
  Jack Stroek
  Senol Ayhan Tuna (link)
  Etienne Urka
  Johan V. (Verhoek, de Hakkelaar)
  Maurits de Vries (Maupie, Zwarte Joop)
  Rob Wilders
  Jian Xia (Nationale Opsporingslijst maart 2011)
  Charles Z. (Zwolsman)

Nationale Opsporingslijst
De politie heeft een lijst gepubliceerd van personen die dringend gezocht worden in verband met criminele activiteiten.
Er is een digitaal formulier om de politie in te lichten. Als u iets weet over een criminele zaak dan kunt u bellen met 0800 - 6070 of 0800 - 7000 (misdaad anoniem.)
MEEST GEZOCHTE MISDADIGERS

Ter download
Een rapport waaraan onder andere de bekende Amsterdamse officier van justitie Fred Teeven meewerkte, Teeven is op het moment van schrijven (2011) lid van de Tweede kamer voor de VVD.
RAPPORT VERWEVENHEID BOVEN- EN ONDERWERELD

Misdaadjournalist
Schrijven over de bloemetjes en de bijtjes is misschien saai maar wel een stuk relaxter, als je tenminste de verhalen moet geloven die de ronde doen over misdaadjournalisten. Bij regelmaat worden zij bedreigd en Peter R. de Vries heeft vaak beveiliging nodig, dat is bekend.
Alle misdaadjournalisten hebben wel eens te maken gehad met doodsbedregingen, een enkeling zelfs met fysiek geweld. De Vries en Van den Heuvel bijvoorbeeld.

Het zijn geen vrienden, die misdaadjournalisten. Van den Heuvel en De Vries rolden laatst nog over straat (figuurlijk gesproken dan) en De Vries is er door Bart Middelburg ooit van beschuldigd dat hij wel teveel optrok met Klaas Bruinsma.
De daarop door De Vries aangespannen rechtzaak en aangetekende hoger beroep verloor De Vries. Ook had De Vries innige contacten met de later, eveneens, vermoorde Cor van Hout. Overigens is er nooit bewezen dat De Vries banden had met de onderwereld die te ver gingen.

Enkele bekende misdaadjournalisten zijn:
  John van den Heuvel
  Bert Huisjes
  Lex Runderkamp
  Peter R. de Vries
  Hendrik Jan Korterink
  Bart Middelburg
  Paul Vugts
  Bas van Hout
  Harry Lensink
  Marian Husken

Boeken over de onderwereld:
  De Dominee - Bart Middelburg
  Onderwereld-p.r. - Bart Middelburg
  Jeanne de Leugenaarster - Bart Middelburg
  De Godmother - Bart Middelburg
  De oorlog in de Amsterdamse onderwereld - Bart Middelburg en Paul Vugts
  De Endstra-tapes - Bart Middelburg en Paul Vugts
  De ontvoering van Alfred Heineken - Peter R. de Vries
  Een crimineel liegt niet altijd - Peter R. de Vries
  Beroep, misdaadverslaggever - Peter R. de Vries
  Stille Willem - Harry Lensink
  Handboek Holleeder, wie is wie? - Marian Husken en Harry Lensink
  Anatomie van een seriemoordenaar - Sytze van der Zee
  Advocaten - Marian Husken
  Onder dwang - Humphrey Ludwig en Rick Blom
  Drugsbaron in spijkerbroek - Steve Brown
  Criminele schlemielen - Steve Brown
  Killing fields Amsterdam - Steve Brown
  Zware jongens - Steve Brown
  Op leven en dood - Gerlof Leistra
  Kind van de Onderwereld - Claudia Schoemacher
  Gangsterliefje tegen wil en dank - Priscila Jourdan
  ONTVOERING! Het geheime dossier over Ferdi E. - John van den Heuvel en Bert Huisjes
  Doden liegen niet - John van den Heuvel en Bert Huisjes
  Tijdperk Willem Holleeder, 25 jaar poldermaffia - John van den Heuvel en Bert Huisjes
  Vrouwen in het kwaad - Hendrik Jan Korterink
  De Godmother in Panama - Hendrik Jan Korterink
  Bom in de Laurierstraat, aanslag op Rob Scholte - Hendrik Jan Korterink
  Steve Brown, beroep: Supercrimineel - Bas van Hout
  De jacht op de erven Bruinsma en de deltaorganisatie - Bas van Hout
    Dit boek is omstreden en uit de handel gehaald, de gewraakte delen staan in het volledige boek dat u hier kunt
      DOWNLOADEN.

Criminaliteit is dichtbij in Amsterdam
Teveel aandacht wil ik niet besteden aan de misdaad. Mijn speeltuin was het Waterlooplein en de Nieuwmarktbuurt. Frits van de Wereld (Simon Adriaanse) was een fervent 27mc gebruiker, hij kwetterde er altijd vrolijk op los met Johnny, mijn buurman waar ik veel over de vloer kwam.
Johnny liet zijn vrouw de hoer spelen, zo zullen hij en Frits elkaar hebben leren kennen en ik op mijn beurt Frits die mij steevast 'wolfie' noemde vanwege mijn roepnaam op de 27mc.

Tygo was een van de eerste coffeeshophouders in Nederland en de eerste die een weedblad op zijn raam durfde te laten tekenen. Hij was uiterst gewelddadig hoewel ik daar nooit last van had maar ik heb hem wel hele nare dingen zien doen op straat. Nadat de ruiten er een paar keer uit waren gegaan werd het weedblad vervangen door een roos.
Tygo kwam regelmatig een plak hasj bij ons wegen omdat wij zo'n handige grote weegschaal hadden. Zijn aanbod om 'mee te doen' hoefde ik niet te overdenken, niets voor mij.

Maurits (Maupie) de Vries (Joop, zwarte Joop, zwarte Jopie) was gek op kinderen, vriendjes van de wallen kenden hem goed, ik heb hem tweemaal ontmoet op het Thorbeckeplein toen hij daar een club had, de 'Pink Elephant' meen ik mij te herinneren, hoedje op en lekker sjofel. Nooit gedacht dat hij vermeende banden met de Amerikaanse maffia zou hebben.

Joop de Vries zag ik dus op het Thorbeckeplein, ik woonde zelf in de Staalstraat. Daar had mijn moeder een winkel waar Pistolen Paultje wel eens broodjes kwam halen. Paul Wilking, de zichzelf benoemde ongekroonde koning van de onderwereld had daar banden met een antiekzaakje, hoe dat precies zat weet ik niet. Alleen dat hij het goed kon vinden met mijn overbuurman, een autohandelaar en met het sloopbedrijf om de hoek.

Ik kan me een verhaal herinneren dat Paul een tank gekocht had, "daar is makkelijker aan te komen en meer mee te verdienen dan aan een gewoon wapen, hoe groter hoe makkelijker".
Pistolen Paultje was (hij overleed in 2005 op 80-jarige leeftijd) een dierenvriend en kwam in het nieuws toen iemand zijn dier (een pony meen ik) had mishandeld die daardoor de dood vond, Paul had 'beloofd' hem op te zoeken. Paul had een 'dierenvriendenclub' die zich het lot van mishandelde dieren enorm aaantrok.

Paul maakte zich niet alleen bij ons in de straat druk maar wond zich ook in de krant lekker op. En terecht natuurlijk. Regelmatig loofde Paul een beloning uit voor informatie over dierenmishandeling.
Paul stond daarnaast bekend om zijn 'klokkies', die hij verkocht maar ook dikwijls weggaf.
LEES MEER OVER PISTOLEN PAULTJE OP MOKUMS

Jaren laten werkte ik op de Apollolaan, het was net zomer en de ochtenden waren lekker fris. Ik ging vroeg naar mijn werk. Toen ik aankwam lag er een man op straat, de politie was al aanwezig en er laken lag over de man heen.
Even was een blik mogelijk toen het laken werd opgetild voor wat aangekomen rechercheurs. Het was Klaas Bruinsma die daar voor het Hilton hotel vermoord op de stoep lag.

Later, ik deed toen iets met Nico, was ik alleen in het pand waar ik met nog wat jongens en Nico dus wat op het web deed. Een goede vriend van Nico kwam binnen, wisten wij veel, maar ik herkende hem wel meteen: Steve Brown.
Hij had Nico nodig en vroeg of ik hem anders kon helpen. Ik wist niets af van het project dat Nico voor hem deed dus Steve ging weg. Later heb ik hem nog een keer gezien daar maar toen was er ook en zakenrelatie van mij die hem herkende, dat vond ik geen goede zaak dus scheidden de wegen van Nico en mij.

Na Frits, Tygo, Joop en Klaas was dit de vijfde topcrimineel die mijn pad op de een of andere manier kruistte. Maar het zou nog fraaier kunnen.

De top van de onderwereld of net niet?
Op vrijdag 27 januari 2006 komen er in café Papeneiland op de hoek van de Brouwers- en de Prinsengracht vijf mannen binnen. Ze staan wat te praten en mijn aandacht wordt getrokken omdat de naam Evert Hingst valt.
Hingst was advocaat te Amsterdam en in de herfst van 2005 aan zijn eind gekomen door schoten. De dag erna, op 1 november, zou Hingst een boekje open doen over de Amsterdamse onderwereld. Ik herinnerde mij dat nog goed toen zijn naam viel.

Een van de mannen vertelde dat Hingst zo lui was dat hij een SMS achter elkaar door typte, hij gebruikte geen hoofdletters, geen komma's en soms ook geen spaties. Ze waren nogal druk met elkaar in gesprek wat een van hen noopte mij en mijn vrouw te vragen of we er last van hadden, ik zei 'nee hoor, we luisteren jullie een beetje af'. Waarop de onmiskenbare 'bodyguard' van het stel zei: "oh, hier ook al".

Vervolgens vroegen ze of ze aan mochten schuiven, de tafel was groot genoeg voor acht man en ik zat er tot dat moment alleen met mijn vrouw. Blijkbaar was Papeneiland door de heren uitgekozen om eens even lekker ongestoord te babbelen.

Of dat werkelijk zo was vragen wij ons nog steeds af. Het gezelschap bestond uit een niet al te grote kale man, de grappenmaker van het stel. Een advocaat die in vaste dienst was bij een woningbouwvereniging, een jongen van zo'n 25 jaar die de zoon was van een autohandelaar en de vijfde man was Willem Holleeder.
Willem zat recht tegenover mij, de tafel was drie meter lang dus echt contact hadden we niet. Kon ook niet want de 'kleine kale' en 'de bodyguard' waren erg druk in woord en gebaar, de advocaat was dronken. De autojongen kon wat hebben en hield zich wijselijk gedeisd.

Willem dronk als enige water. Hij had zicht op de deur van het café en keek ook steevast die kant op. Hij observeerde wie er ging en nog meer wie er kwam.
Willem was berekenend, hij maakte indruk door zijn aanwezigheid terwijl hij amper iets zei.

Niet al te lang nadat zij binnen waren kwam er een Duits stel aan de bar zitten, de man praatte regelmatig maar de vrouw totaal niet, die zat ook continu half gedraaid op haar kruk. Ze hebben daar lang gezeten, te lang zou je zeggen voor twee Duitsers die in een Amsterdamse, welisware populaire, kroeg wat dronken.
Dat kwartje viel bij mij overigens pas toen ik twee dagen later hoorde van de arrestatie van Willem Holleeder. Dan knoop je zo'n opmerking als 'oh, hier ook al' aan de twee Duitsers die er lang zaten maar waarvan de vrouw niets zei. Waren de vijf mannen gevolgd en werden ze afgeluisterd?

De kleine kale ging op een gegeven moment naar de wc, de bodyguard ging nog een rondje halen, wij dronken mee, ik mocht niet afrekenen. Op dat moment schoof Holleeder door en kwam naast me zitten. We raakten aan de praat, hij nog steeds aan het water, ik aan de baco.
Het volgende rondje was voor mij zei ik nog, maar daar wilde de kleine kale nog steeds niets van weten, de bodyguard moest nog maar eens een rondje halen.

Met Willem sprak ik over triviale zaken totdat we over de Wallen kwamen te spreken. Ik ken daar een coffeeshophouder die wordt afgeperst en een cafébaas die er voor vluchtte. Beide ondernemers kende ik goed, de een al tientallen jaren en met de ander had ik een goede verstandhouding, we lagen elkaar wel.
Waarom weet ik niet maar ik begon over de afpersingen. Daarop viel Holleeder stil, keek me gedurende minuten aan alsof hij mij scande. Nu ben ik voor de duvel niet bang omdat ik niemand belazer, beledig of onnodig tegenspreek en me netjes aan de wet hou dus werd ik ook niet koud of warm van Holleeders' pogingen mij te doorgronden.
Ik ben een open boek dus gaf hem, de advocaat en de autohandelaar zelfs nog mijn kaartje. En ja, als je je adres en telefoonnummer aan een crimineel geeft ben je echt zo onschuldig als wat.

Zo dacht Holleeder er waarschijnlijk ook over. De advocaat werd zo dronken dat hij behoorlijk slap tegen mijn vrouw aan begon te kleppen. Dat werkte wat op mijn irritatiezenuw. Het liep tegen sluitingstijd. De mannen maakten aanstalten om weg te gaan, de vermeende Duitsers vertrokken al even geruisloos als ze waen gekomen en de bodybuilder kreeg opdracht af te gaan rekenen.
Met een pak geld schoof hij naar de bar, mijn laatste poging een rondje aan ze te slijten mislukte want Willem had al genoeg water op en wilde weg. En zo geschiedde. Willem zei mij en mijn vrouw vriendelijk gedag, gaf me een hand en vertrok.

De advocaat en de autohandelaar bleven nog even plakken, dat laatste rondje kon ik dan toch nog aan iemand kwijt. Het liep inmiddels tegen half drie. De advocaat liet nog wat los over de drie zware jongens, wat ze in onze ogen ook wel waren.
Maar ook dat was in mijn ogen zo'n slap gelul dat we weg zijn gegaan want de autohandelaar was ook al afgetaaid. Tiel, de barman, die wij overigens vrij goed kennen, wilde ook naar huis.

Uiteraard hebben we Holleeder weer snel terug gezien, namelijk twee dagen later op televisie toen hij was opgepakt, sindsdien zit hij vast.

Deze toevallige ontmoeting en mijn encounters met vroegere criminelen zijn aan de ene kant verbazingwekkend maar het toont ook aan hoe klein Amsterdam is. Een beruchte huurmoordenaar was mijn buurjongen, een andere een grote cocaïne dealer, maar had niet iedereen dat? Kende en kent niet iedereen wel iemand die wat uitgevreten heeft?

Ik kan vrijuit vertellen over deze ontmoetingen omdat ik ver weg heb kunnen blijven van duistere praktijken. Ik wilde op deze relevante pagina graag deze verhalen kwijt. Heb je ook zoiets meegemaakt, mail mij dan, dan plaats ik het op mijn weblog.

Lees ook:
   STANLEY HILLIS

   WILLEM HOLLEEDER

   DINO SOEREL

   STEVE BROWN

Straatmuzikanten

Jimi speelt meestal voor de HEMA, want, zo zegt hij zelf, "ik hoop voor een grote zaak te sterven", en je kunt veel van de HEMA zeggen maar niet dat het geen grote zaak is. Steevast gooi ik wat in zijn kissie ook al hoeven we met deze part-timer geen medelijden te hebben.

Jimi Hendrix stierf op 27-jarige leeftijd maar 'onze' Amsterdamse Jimi is inmiddels 60 (2010) en verdient officieel zijn brood en betaalt dus ook netjes belasting.

meer over straatmuzikanten...