Isis van der Wel is in 2010 benoemd tot Nachtburgemeester van Amsterdam. In die rol zet zij zich in voor
het nachtleven in Amsterdam. Isis is een succesvol DJ en geëngageerd, woont in Amsterdam en geniet met volle teugen
van het Amsterdamse nachtleven.
Deze ervaringsdeskundige vormt zo het klankbord voor de gemeente. Maar of alle burgers daar wat aan hebben?
Wat is uitgaansgebied?
In een publicatie van stadsdeel Centrum heb ik eens gelezen dat bijvoorbeeld de Elandsgracht uitgaansgebied
is terwijl de bewoners daar totaal anders over denken. Alsof geluidsoverlast bij de hoek van de
straat ophoudt.
Als je een flatje huurt op het Thorbeckeplein moet je niet zeuren over de late sluitingstijden van de
horeca. Maar in een buurt als de Pijp kun je toch moeilijk overeind houden dat de buurt zit te wachten op
nog ruimere openingstijden.
Hoe men tot de definitie 'uitgaansgebied' is gekomen weet ik niet, hoe deze wordt toegepast om te bepalen of
een buurt leef- of uitgangsgebied is lijkt nog onduidelijker. Onderzoeken onder buurtbewoners leveren niet
veel op. Of er wordt te weinig mee gedaan, dat kan natuurlijk ook.
Maar inmiddels ligt er een nachtrapport 2011 voor mijn neus. Er staan wat opmerkelijke feiten in, daar kom
ik zo op.
Nachtmonitor Amsterdam
Isis van der Wel heeft 20 jaar het Amsterdamse nachtleven 'onderzocht'. Maar is er ook op een deugdelijke
manier onderzoek gedaan naar de ervaringen van anderen en buurtbewoners? Nee. Isis kon niet veel vinden dus
werd het hoog tijd voor een grondig onderzoek. Volgens mij zijn er echter wel rapporten maar niet zelden blijkt
daaruit dat de gemiddelde Amsterdammer helemaal niet zo blij is met dat 'opwaarderen' van hun leefbuurt
tot een stapbuurt.
Uitgangspunten van het nieuwe onderzoek waren onder andere 'wie gaat er uit, waar gaan ze dan heen, wat is je
ervaring, is het veilig, hoeveel geef je uit, krijg je voldoende informatie over drugs'? Het uiteindelijke
rapport (link) is gebaseerd op de meningen van
ruim tweeduizend deelnemers aan een enquete die alleen via het Internet was in te vullen. Daarmee vallen er
natuurlijk aardig wat mensen af en 2.000 is ook niet zo representatief.
Het doel van het rapport was helder: meer inzicht verschaffen in de belevingswereld van 'stappend
Amsterdam'. 'Niet-stappend' Amsterdam is niets gevraagd, en dat zie je terug in het profiel van de
gemiddelde deelnemer aan de enquete.
Profiel deelnemers
Tweederde was man, Amsterdammer, rond de dertig en hoog opgeleid. Slechts één op de tien
was homo.
Enkele conclusies
- homo's waarderen het Amsterdamse uitgaansleven minder hoog dan hetero's
- moderne muziek (house etc.) is veruit het populairst
- Gay Pride wordt als een van de populairste evenementen genoemd
- bijna iedere ondervraagde vindt het essentieel dat er afterparty's worden georganiseerd
- de huidige regelgeving wordt als te streng ervaren
- de drankjes zijn te duur
- het terrasbeleid en de openingstijden zouden versoepeld moeten worden
- cameratoezicht juicht men toe
- softdrugs, XTC en cocaïne worden door een op de twee ondervraagden gebruikt tijdens het uitgaan
- men wil drugstesten en meer informatie over drugs op feesten
- driekwart bezocht minstens één festival in Amsterdam
- iedereen komt wel eens in een bar en in een club
- bars worden beter gewaardeerd dan clubs
- de helft vindt het rookverbod prima, de andere helft niet
- iedereen kent wel iemand die drugs gebruikt maar overwegend denkt men dat die persoon daar goed mee om kan gaan
Doorsnee opmerkingen die gemaakt worden
Amsterdam heeft wat van zijn glans verloren en zou een voorbeeld moeten nemen aan Berlijn. Sluitingstijden
worden gezien als betutteling, evenals het terrasbeleid.
CONTRA
Aan buurtbewoners wordt niets gevraagd, het aantal respondenten is zeer laag en te eenzijdig, alleen
mensen uit de doelgroep komen aan het woord. Waar wonen deze mensen zelf? Ze gaan hoofdzakelijk op vrijdag en
zaterdag uit en werken doordeweeks. Hoe zouden zij het vinden als er onder hun raam de gehele week herrie
was?
Dit rapport lijkt de opmaat tot meer overlast voor buurtbewoners. Een breed onderzoek naar wat anderen
vinden zal hoogstwaarschijjnlijk leiden tot een aanscherping van het terrasbeleid en kortere openingstijden, is
dat misschien de reden dat er een nachtburgemeester is die vooral de stem van de dertigjarige goed in de slappe
was zittende drugsgebruikende man is?
PRO
Amsterdam is aan het vertrutten, regels worden steeds verder aangescherpt terwijl andere steden het
tegenovergestelde doen. Berlijn, maar ook Rotterdam zijn plaatsen waar het er allemaal wat losser aan toe
gaat.
Het rapport laat goed zien wat de gemiddelde stapper wil. Men kent wel degelijk de eigen grenzen en
verantwoordelijkheden. Voor eventuele overlast maakt het niet uit of een club om vier uur of om zeven uur
dicht gaat en afterparty's moeten volledig worden vrijgegeven omdat die doorgaans een besloten
karakter hebben.
Conclusies die IK trek
Er worden drugs en alcohol door elkaar gebruikt. Roken vind de een prima, de ander niet, die verhouding
is hetzelfde als rokers en niet-rokers die totaal niet uitgaan. Meer veiligheid wordt op prijs gesteld,
zowel door middel van camera's, deurbeleid als informatie over drugs en het testen daarvan op feesten.
Zowel de leeftijd, de sekse, de opleiding als de seksuele geaardheid wijken af van de gemiddelde
Amsterdammer.
Lees hier meer over de BURGEMEESTER VAN AMSTERDAM
1866. Cholera heerst in Europa, een ziekte die door een bacterie wordt veroorzaakt die zich thuisvoelt in vuil
water, zoals een beerput. Cholera is op zich niet levensbedreigend maar kan wel nare symptomen vertonen. De
bacterie is goed te bestrijden door de hygiëne op peil te brengen.
In 1867 werden in Duitsland de eerste Latrinenreinigungsmaschinen ingezet. De cholera-epidemie werd
erdoor teruggedrongen. In Nederland werd dit enkele jaren later overgenomen. Het Duitse woord 'Latrine' werd
hier vervangen door 'sekreet', zoals velen het toilet toen noemden.