Geschiedenis Rembrandtplein
Met mijn Carrie trouwde ik op het Rembrandtplein, erg leuk was dat en een groot geluk dat we dat konden
doen want het was een heuglijke dag en iedereen vond het prachtig om dit feest in hartje Amsterdam mee te
maken.
Zelfs familieleden van ver buiten de stad kwamen aanwaaien, mensen die ik niet of nauwelijks kende maar
iedereen was tenslotte welkom. Het Rembrandtplein lag er toen nog in de oude staat bij met het beeld van
Rembrandt temidden van bosjes en een goed verstopt pad naar de overkant waar onder andere Indrapoera en
Schiller zaten.
Naamgever: Rembrandt van Rijn
Toen België en Nederland ontstonden, de twee landen waren tot dan één natie, vond men
dat er uiting gegeven moest worden aan het Nederlanderschap door een beeld te plaatsen op een van de
belangrijkste pleinen van de stad en dat dat een standbeeld moest worden van Rembrandt. Louis Royer
beeldhouwde het maar het beeld zelf werd van ijzer, voor brons had men het geld niet over, noem het Hollandse
zuinigheid.
In 1852 onthulde Koning Willem III het standbeeld maar pas 25 jaar later zou het plein vernoemd worden
naar de man op de sokkel. In 1876 kwam er daarmee een definitief einde aan de Botermarkt.
Maar tijden veranderen dus ook de inrichting van het plein
Ik ben gek op pleinen en vooral als ze ruimtelijk ogen, niet vol met rotzooi maar strak en het liefst alleen
wat mooie bomen en vooral geen bossages. Het plein moet toegankelijk en duurzaam zijn dus gras hoort er
ook niet thuis, vind ik dan.
Ondernemers, bewoners en bezoekers waren het erover eens dat het Rembrandtplein een metamorfose diende te
ondergaan. Vroeger reden hier nog auto's maar zowel het plein, de Halvemaansteeg als de Reguliersbreestraat
zijn al jaren autovrij. Wat die tram er dan nog steeds doet terwijl die vroeger ook over de Amstel ging is
mij een raadsel maar goed, uit de Leidsestraat hebben ze de tram ook nog altijd niet kunnen weren dus het
Rembrandtplein zal wel tot in lengte van jaren geteisterd worden door iedere drie minuten een tram.
Hoe anders was het nog vroegerder (ik weet het, dit is geen Nederlands)
Zowel het Rembrandt- als ook het Thorbeckeplein zijn van oudsher uitgaansplekken. Ik was er niet gek van
maar het Leidseplein vond ik nog erger. In Hof van Holland heb ik toch menigkeer mijn portemonnee moeten
legen.
De botermarkt zegt velen vast nog wel wat maar daarvoor heette het Rembrandtplein het Wagenplein. Er werden
pluimvee en melkproducten verkocht. Hoewel er wel eens verondersteld wordt dat het Rembrandtplein ooit
de Kippenmarkt heette klopt dit niet. Sterker nog, er werden wel kippen verkocht maar dat speelde zich
voornamelijk in de Amstelstraat af.
Midden op het plein stond ooit de Regulierspoort, als onderdeel van de oude Middeleeuwse stadsmuur en aan
de rand van de stad dus. De straat die uitkwam op het plein heette de Reguliersbreestraat. Toen de stad
groter werd, was deze poort niet meer nodig en werd in 1668 in gebruik genomen als Waaggebouw om de
aangevoerde zuivelproducten de keuren en te wegen.
Het zou er 200 jaar blijven staan totdat er in 1874 definitief een einde kwam aan de Botermarkt en
de Kaasmarkt want beide namen waren bij het publiek net zo in trek als Rembrandtplein. Twee jaar later werd
het dus officieel het Rembrandtplein.
Het beeld van Rembrandt werd bij die gelegenheid ook verplaatst en gedraaid.
Weetje 01
Het beeld van de staatsman Thorbecke stond aan de zijkant van het plein, dat deel heeft tegenwoordig het
Thorbeckeplein maar behoorde vroeger dus tot het Rembrandtplein. Thorbecke had niets met Amsterdam en de
liefde was andersom net zo koel.
Rembrandt zou met zijn 'kont' richting Thorbecke gaan staan.
Weetje 02
In Amsterdam noemen we het plein het RembrandtSplein. Meer dan een eeuw heeft
dit zo ook op het straatnaambordje gestaan maar het moet toch echt zonder die S. De naam is echter zo
ingeburgerd dat de 's' nog wel altijd uitgesproken wordt. Het bekt gewoon lekkerder.
In 1999 en 2009 is het plein opnieuw ingericht, maar ook nu zijn velen nog steeds ontevreden. Ach, je kunt
het niet iederen helemaal naar de zin maken. Ik vind het nu beter dan ooit. Maar ga zelf even een kijkje
nemen zou ik zeggen.
Vanaf het Centraal Station kun je met lijn 4 en 9 naar halte Rembrandtplein en vanaf de Dam ook met lijn 14.
Jacques van Tol
Van Tol zou bijna veertig jaar lang praktisch alle teksten schijven voor Snip en Snap, een duo dat ontdekt werd
door Jacques van Tol.
In het roemruchte AVRO radioprogramma 'De Bonte Dinsdagavondtrein' moest Louis Davids
een keer verstek laten gaan waarop Snip en Snap het gat mochten vullen. Ze zouden voorgoed naam maken want
de typetjes Snip en Snap zouden nog tientallen jaren volle zalen trekken.
RING