Dorpje in hartje stad
Met 't Gasthuys heb ik een 'haat liefde verhouding'. Het viel nog wel eens tegen en dat vind ik zo jammer
omdat ik het hier erg leuk vind.
Laat ik eerst eens door mijn ergernissen wandelen.
Maandag en dinsdag
Links laten liggen, helaas is het me te vaak overkomen dat het eten niet goed was, de prak lijkt van
de vorige dag te zijn opgewarmd. Het personeel heeft er ook steevast minder zin in, zo aan het begin van
de week lijkt alles hier weer op gang te moeten komen. Jammer, maar zeker als je met gasten bent
en tweemaal een deceptie hebt gehad durf je het niet meer aan.
Woensdag
Vroeg komen, in april 2011 nog werd een groep van twaalf man om vijf voor negen weggestuurd. De
boodschap was 'de keuken sluit om negen uur, dat is al jaren zo'. Huhh? Nou goed, maar de ober bleek
toch de beroerdste niet, zo leek het. Hij wist de kok die avond over te halen voor de groep een
voor- of hoofdgerecht (beiden was uitgesloten) op tafel te toveren.
Dat dat volledig de soep in ging was jammer, temeer het merendeel van deze groep in Amsterdam woont
en niet snel meer terug zal keren.
Donderdag
Goed te doen, ik zal een keer dikke pech hebben gehad, de koks hadden ruzie en de biefstukken vlogen
letterlijk het raam uit. De ober verontschuldigde zich en zei ons "de koks hebben ruzie, het kan nog
even duren".
Het eten was die avond slecht, er klopte werkelijk niets van, maar andere donderdagen dat ik hier gegeten
heb was het gewoon prima, voor het laatst nog in oktober 2011.
Vrijdag, zaterdag en zondag
Het kan verkeren met de drukte, als het erg druk is merk je snel dat de koelkast te klein is want
niet alles is voorradig. Niet erg, vind ik zelf.
Wat ik minder prettig vind is dat het vlees wel eens wordt voorgebakken, vermijd dan de biefstuk want je
zolen onder je schoenen zijn dan smakelijker. Kipsaté en een hamburger zijn hier altijd veilige
keuzes.
Op zaterdag 19 november overkwam mij dit
Wij eten hier dus al zo'n 25 jaar, ik denk gemiddeld zes keer per jaar. Ik laat me niet afschrikken door
een keer een tegenvaller of personeelslid dat er even geen zin in heeft maar deze dag sloeg werkelijk
alles.
Ik loop om vijf uur binnen en vraag om een tafel, rond acht uur, mag eerder of later zijn of we
wachten als we er eenmaal zijn, we zijn flinke drinkers en zijn nooit gehaast. Maar reserveren kon
niet, "er is vast wel een plekje en anders is er snel iets vrij", zo zegt het meisje achter de bar.
Daar ging wel iets aan vooraf. Wij kwamen binnen met zijn tweëen, stonden zeker vijf minuten aan
de bar te wachten maar er gebeurde niets, vervolgens riepen we het meisje achter de bar die ons
toesnauwde: "ik ben bezig, kom er zo aan". Ze was helemaal niet bezig met klanten maar met een paar koppen
koffie die voor de koks bestemd waren want die gingen het liftje in naar boven.
Vervolgens ging ze andere mensen helpen waarop we weer vroegen of we iets konden vragen. Zichtbaar
geîrriteerd kregen we het negatieve antwoord op onze vraag.
Dus om half negen gingen wij er langs, door niets of niemand geremd want doorgaans is het hier
gezellig en goed. Maar eenmaal binnen zit het meisje van 's middags zelf aan de bar, een jongen die
wij evenmin kennen staat achter de bar. Wij vragen om de tafel die leeg is maar dat kan niet, die
is voor zes personen en wij waren maar met vier.
Ok, daar kan ik me nog wat bij voorstellen. Maar het alternatief was in de loft, dat is twee hoog
achter, je moet er drie trappen voor op. Het is er erg benauwd en uit ervaring weten we dat je daar
traag geholpen wordt, ze zien je over het hoofd dus als je wat wilt drinken moet je zelf naar
beneden lopen of bellen met de bar met je mobiele telefoon (echt waar, is ons overkomen.) Geen
optie dus.
We vragen aan de jongen of hij niets anders heeft, "nee". Hij voegt er aan toe "dan maar niet". Zo
van, graag of niet. Geen aanbod om even aan de bar te wachten, niets van dat al. Ze hebben duidelijk
geen trek in mensen die om negen uur nog uitgebreid komen drinken en tafelen.
Enigszins herkenbaar want doordeweeks kun je hier ook niet meer terecht om die tijd maar in
het weekend?
Toen we de deur uitliepen zeiden we tegen elkaar dat dit toch uiterst onvriendelijk was en vreemd want
negen uur is toch niet zo idiote tijd om wat te eten, waarop het juffie van 's middags, die ons blijkbaar
hoorde, toesnauwde "that's the way I am".
We zeiden maar niets terug en gingen naar Carels III, minstens net zo leuk, altijd goed eten maar ook
steevast druk. Eenmaal binnen kregen we van een uiterst vriendelijk meisje binnen vijf minten een
prima tafel. Twee uur later en 170 euro lichter hadden we toch nog een mooie en gezellige avond.
Maar bij het gasthuys houden we het voorlopig voor gezien, als het personeel er al geen zin in
heeft dan houdt het wat ons betreft wel een keertje op. Jammer.
Wel hebben we Hans nog een mailtje gestuurd met het advies er eens een spion neer te zetten om te kijken
wat zijn ervaring is. Antwoord hoeven we niet, we gaan er over een jaartje nog wel eens kijken,
ongetwijfeld is het personeel dan weer anders want dat is wel een feit, je kan niet aan het personeel
gewend raken want die houden het er niet lang uit.
Ach, als het eten goed is en je vriendelijk wordt geholpen is dat hetgeen waarvoor je komt.
Plantagebuurt
Het verzetsmuseum rijgt de bezetting, het verzet, de bevrijding en Nederlands -Indië fraai aaneen met
beeld en geluid maar ook met unieke objecten. Een aantal overlevenden van de holocaust vertellen
via beeldschermen hun verhaal.
Mijn ervaring was dat ik er langer wilde blijven dan dat ik tijd had, meestal vlieg ik in een
uurtje door een museum.
RING