Bank Hope & Co
Als er handel is is er geld en als er geld is is er een bank. Toen de handel in geld net zo belangrijk
werd als de handel in goederen verschoven handelshuizen ook hun aandacht. Sommigen legden zich toe
op het financieren van de handel door het verstrekken van leningen en door zelf, tot ver over de
landsgrenzen, te investeren.
Dit werd mede ingegeven door te toegenomen concurrentie van andere landen. Bijeffect was wel dat
de Nederlandse bankiers vaak oorlogen financierden omdat de regeringen van die landen op zwart
zaad zaten.
Hope & Co
Hope & Co was zo'n huis dat zich omvormde tot bank. De Schotse familie Hope was tot dat
moment dus met name bekend als handelaren. Duistere kant was dat ze ook handelden in slaven.
Henry Hope was de belangrijkste man achter de bank, zijn broer Thomas zou later regent van
de Vereenigde Oostindische Compagnie worden.
De Hope bank wordt Hope & Co als Henry Hope Junior in 1762 een van de belangrijkste partners
wordt. Het bedrijf verhuisd naar de Keizersgracht (444 - 448.)
Borski
Een van de zakenpartners van Hope & Co was Willem Borski, een van de rijkste Amsterdammers in
die tijd. Als hij op vrij jonge leeftijd overlijd neemt zijn vrouw Johanna Jacoba Borski-van de Velde
(dochter van een koopman) in 1814 het bedrijf over. Zij werkte zich op tot een van de
belangrijkste mensen in de geldhandel.
De Nederlandse Bank
De weduwe Borski steunt in 1814 als een van de weinige bankiers een initiatief van koning Willem I om de
Nederlandsche Bank op te richten, deze zou toezicht moeten houden op het financiële verkeer. De
economie was door de Franse bezetting ernstig verzwakt waardoor investeringen uitbleven, de bank moest
voor kredieten zorgen.
Daar hadden de gevestigde bankiers weinig trek in maar het gebeurde uiteindelijk wel, Borski koopt
bijna de helft van de door de bank uitgebrachte aandelen op.
Hierdoor ontstaat er rust op de geldmarkt en andere bankiers krijgen steeds meer vertrouwen in de
Nederlandse Bank waarna zij voor veel geld de aandelen van Borski overnemen. Haar bedrijf heette
tot 1959 officieel Firma Weduwe W. Borski.
Zij is zelf in 1846 overleden.
Haar kleindochter Louise trouwt met Hendrik van Loon. Hij neemt het bedrijf Weduwe W. Borski over
en wijzigt deze in Van Loon & Co. Hope & Co. neemt dit bedrijf later over. Tot de eigendommen
van de familie Van Loon behoren onder andere de ambtswoning van de burgemeester van Amsterdam en
het huidige Museum Van Loon.
Hope & Co gaat in 1962 op in een samenwerking met Mees & Zonen dat later door de ABN zal
worden ingelijfd.
Hope & Co is venster 22 van de Canon van Amsterdam.
TERUG NAAR DE CANON OP MOKUMS
Max Tailleur
Sam en Moos lopen door de Kalverstraat.
Sam ziet een spiegel op straat liggen.
Hij pakt de spiegel op en kijkt erin en zegt:
"He, die gozer ken ik!"
Waarop Moos de spiegel afpakt en ook erin kijkt en zegt:
"Ja logisch, dat ben ik!"
RING