02 september 2010: oorlog in de Jordaan
Het Jordaanfestival is monnikenwerk, de voorbereidingen voor het volgende festijn beginnen gelijk
als het festival zijn laatste dag heeft beleefd. Jan de Bie is de drijvende kracht achter het
festival. Als geen ander zet hij zich jaarlijks in om een spektakel af te leveren.
Jan de Bie: 'Wij woonden in de Hazenstraat op nummer
62, huis. Aan de achterzijde was een deur die uitkwam op de Lijnbaansstraat. Als
kind van 11 jaar organiseerde ik binnenplaatst hele kermissen met spelletjes: ezeltje prik,
pijltjes gooien, ballen gooien naar conservenblikjes, enzovoort.
Nu organiseer ik alweer 35 jaar het Jordaanfestival. Dat gaat met ups en downs. We moesten met
dat festival weg van de Elandsgracht, omdat het daar veel te druk werd, al zijn er mensen die
daar anders over denken.
Dat was jammer, want dat was de gezelligste plek. Toen zijn we naar de Westermarkt gegaan, bij
de Westertoren. Omwonenden zijn gaan klagen over het bevuilen van de straat en over de muziek:
die was ordinair en er was te veel herrie.
Dankzij de steun van fans, van politieke partijen
en de media zijn we op de Appeltjesmarkt terechtgekomen. Ik hoop daar nog vele jaren met ons
geliefde Jordaanfestival te mogen staan."
Festival Festijn; what's in a name?
Helaas wordt niet door iedereen op juiste waarde geschat dat je niet zomaar even een evenement dat
drie dagen duurt uit de grond stampt. Gezien de commotie die er nu is ontstaan doordat Mick
Harren vlak voor het Jordaanfestival een 'Jordaan Festijn' gaat organiseren vraag je je af waarom
er geen contact is geweest tussen Mick en Jan.
Zelfde lokatie (bijna), zelfde week, zelfde artiesten, zelfde poster
Iedereen moet natuurlijk doen waar hij zin in heeft maar op de poster zetten dat het gaat om
het Jordaan Festival gaat misschien wat ver. Dezelfde artiesten zijn benaderd en natuurlijk,
iedereen doet graag mee aan beide festivals, want zeg nou zelf, de gemiddelde artiest heeft
nergens zoveel publiciteit en aandacht als op een festival. Een prima zaak voor Amsterdamse
artiesten dus.
Mick Harren en vele anderen hebben jaarlijks in de schijnwerpers gestaan bij Jan die als een beest
gevochten heeft om het festival te behouden voor de Jordaan. Jan is teleurgesteld, zegt dat hij
het eigenlijk niet vindt kunnen dat 'zijn' artiesten een week eerder op het 'andere' festival optreden
maar met die opmerking is het modder gooien pas echt goed begonnen.
Kinnesinne, rancune? Typisch Amsterdams dus
Ach, Jordanezen zijn altijd goed geweest om lekker te zeiken dus dit zal ook wel weer beslecht worden,
waar je je meer zorgen over mag gaan maken zijn de vetes die al een tijdje woeden in de Jordaan tussen
een paar families. Er zijn wat nieuwkomers die zich daar tegenaan bemoeien.
En het kan zo mooi zijn allemaal!
Canon van Amsterdam
De canon van Amsterdam vertelt het verhaal van een stad aan de hand van voorvallen. Analyse die
gemaakt is is dat Amsterdam een tolerante stad is met vele nationaliteiten.
1200
Dam
1683
Sociëteit van Suriname
1838
Artis
1965
Het lieverdje
RING