Poll over Amsterdam
Laatst dacht ik, waarom verhuist iemand naar Spanje, Purmerend of Almere, om maar eens wat dwarsstraten te
noemen? In veel gevallen gaat dat om de tuin of heeft het te maken met gezinsuitbreiding. Ook het 'buurtgevoel'
dat uit Amsterdam aan het verdwijnen is speelt dikwijls een rol.
Spanje en andere buitenlanden
Jaarlijks vertrekken er meer mensen uit ons land dan dat er in komen, en toch, op den duur kruipt het
bloed waar het eigenlijk niet gaan kan en willen velen weer terug. Een gevalletje van 'niet je schepen achter
je verbranden'. Als je wat ouder wordt wil je naar de zon voor je botten, je hebt het idee dat ze wat
mekkelijker schanieren dan in het vochtige Holland maar als je echt wat gaat mankeren is het met een
Nederlandse arts toch wat makkelijk communiceren dan met een Spaanse torreador. Vamos!
Zo kreeg ik een keer een verhaal te lezen van iemand die naar Canada was geëmigreerd, daar scheidde en er
een andere Nederlander leerde kennen die ook gescheiden was en daar vervolgens mee trouwde. Toen hun kinderen
groot genoeg waren om zelfstandig te kunnen leven besloot het echtpaar terug naar Nederland te gaan. Het zal
vast niet voor iedereen gelden maar velen hebben heimwee naar Mokum, als dat natuurlijk hun plekkie in
Nederland was toen ze beloten te emigreren.
Purmerend is geen buitenland
Nou, daar zijn de geleerden het nog niet helemaal over eens. Ik was ooit blij dat een tante van mij in
Almere ging wonen want toen wist ik in ieder geval waar ik NIET wilde wonen. Almere heeft veel te bieden en er
zullen ongetwijfeld veel Amsterdammers 'happy' zijn maar ik moet de Haarlemmerstraat kunnen ruiken, de
Elandsgracht kunnen proeven en het Waterlooplein kunnen aanraken, in 'no time'.
Als ik mijn maat Gerrit aan de lijn heb zie ik sterretjes, van die Heineken varianten wel te verstaan. Want
Ger is Heineken, er stroomt meer geel dan rood vocht door zijn lijf. "Ger, vandaag beginnen we allebei
nuchter, ok?", ik zeg het hem vaak, soms lukt het. Meestal niet.
In Purmerend heb je ook kroegen, tuurlijk. Maar daar komen Amsterdammers die naar deze stad zijn verhuisd
niet vaak. Het tuintje, de grotere woonoppervlakten, de buurt, familie dichtbij, het is belangrijker dan
uitgaan geworden. En daarom is het dus niets voor mij en dat is maar goed ook want als iedereen hetzelfde wil
is er ook niets meer aan.
Maar wat vinden we nog van Amsterdam?
Ik spreek maar weinigen die zeggen "vroeger was het veel leuker in Amsterdam, ik vind er niets meer aan".
Kan ook niet want Amsterdam is nog steeds gezellig, buurten als het Westerpark en de Pijp bloeien op en de
Jordaan gaat natuurlijk nooit verloren.
Ik zal mijn schepen nooit achter mij verbranden, Amsterdam is en blijft mijn stad. Maar hoe denk jij daar
over? Of je nu verhuisd bent naar een ander land of een andere stad, als je ooit in Amsterdam hebt gewoond
moet je van Mokum hebben gehouden, is dat veranderd met de jaren? Slijt de liefde voor de stad?
Ik heb een populariteitsvraagje gemaakt. Zeer kort, geen ingewikkelde antwoorden. Laatst zei iemand tegen
me dat hij de vraag niet kon beantwoorden, dat kwam omdat hij in een andere provincie is gaan wonen en daar
zeer tevreden is. Hij kon geen keuze maken uit de mogelijke, directe antwoorden. Dan maar niet, volgens
mij kun je best ergens anders gelukkig zijn om toch een oordeel te kunnen vellen over Amsterdam. Als je
daar veel woorden voor nodig hebt is de vraag inderdaad niet aan de juiste persoon gesteld.
Er zijn ruim vier honderd mensen die de vraag 'Amsterdam is en blijft mijn stad' hebben beantwoord, dit
is de voorlopige tussenstand:
Amsterdam is en blijft mijn stad
ja, de rest is ... (82 %)
nee, vergaarbak ... (6 %)
vroeger wel ... (12 %)
Meestemmmen? Dat kan hier: MOKUMS BLOG
Wilhelm Hibbeln
Naar woord, dat gasmof, glasmof gaat nog. Maar Wilhelm had dan ook iets met beiden. Hij verkocht
verlichtingsapparatuur op gas. Daarmee was hij succesvol in Duitsland (Kleinenberg, Westfalen) waar hij
in 1847 werd geboren, Wilhelm kwam uit een boerengezin.
Vanaf 1869 bracht hij 'het licht' ook naar Nederland. Handig als hij was schermde hij
de markt af en kon zo vierendertig jaar lang monoipolist blijven.
RING