Rokjesdag
La journée de la jupe, Skirt Day, Dia de faldas!
Oftewel: rokjesdag!
PWSD (Perfect Weather for Skirt Day)
In The States gebeurt alles net even eerder, soms veel eerder. Zo is het ook met
rokjesdag, hoewel ik niets af wil doen aan Martin Bril maar daarover straks meer.
PWSD is een term die in Amerika de gemoederen flink bezig houd als de winter op zijn eind raakt. Het
wachten is dan namelijk op 'de perfecte dag om een rokje te dragen'. In de zeventiger jaren werd
het begin van de lente afgemeten aan wanneer het 'skirt day' was. Sindsdien is dat weerstechnisch
ook zo gegaan. Telkens als de dames in Amerika massaal een kort rokje aantrokken is het daarna niet
meer koud geweest.
Het schijnt in veertig jaar slechts eenmaal verkeerd te zijn gegaan.
Rokjesdag, het siddert, benenbevrijdingsdag
Aan de vooravond van rokjesdag komt het geheim genootschap van rokdragend Nederland bijeen om onder
het genot van ik weet niet wat en ik weet niet hoeveel te bepalen of het inderdaad tijd is om de
korte rok uit de kast te halen.
Allesbepalend is natuurlijk de weersverwachting. Zodra het kwik boven de twintig graden uit dreigt
te gaan komen begint het te broeien en nadert het kookpunt bij de leden van het geheime
genootschap. De dames (en een verdwaalde travo daargelaten) zetten de seinen op groen, de witte
rook kan de schoorsteen uit, de kachel kan uit, de korte rok aan.
De aanwezige leden schieten naar huis en roffelen op de trom, de voor mannen onhoorbare boodschap
komt bij het vrouwelijk geslacht knalhard binnen: stof de rok af, morgen is het zover!
Maar er is ook een andere kant aan dit fenomeen. De vrouw die 'er de benen niet voor heeft'. Ik zeg
het gelijk, het is niet seksistisch en niet vrouw-onvriendelijk maar er zijn vrouwen die deze
traditie maar beter aan zich voorbij kunnen laten gaan.
Onderzoek wees uit dat ruim een op de twee vrouwen liever in bed blijft als het
rokjesdag is omdat ze er niet aan mee denkt te kunnen doen. En daarmee is de mythe dat rokjesdag
puur en alleen iets seksistisch is de wereld uit want ik geloof gewoonweg niet dat er zoveel vrouwen
met lelijke benen zijn [|:-)
April
Rokjesdag komt zelden eerder, nooit later dan april. Naarmate april nadert wordt het spannend,
voor vrouwen en mannen. Rokjesdag heeft veel met erotiek te maken, dat wordt wel eens
ontkent maar het is nette erotiek. De dames willen er verleidelijk uitzien en zeker, het is een stil
verlangen dat de gehele winter doorbroeit, die eerste dag dat je je benen weer mag laten zien.
De mannen hebben er totaal geen moeite mee dat de rokjes ieder jaar weer korter lijken. Vanaf het
terras is het schouwspel haast aandoenlijk. De dames parraderen en de heren vergapen zich. Niets mis
mee, als het maar respectvol blijft.
Voorgaande jaren
2005 - 5 april
2006 - 25 april
2007 - 12 april
2008 - 26 april
2009 - 3 april
2010 - 24 maart
Martin Bril
Martin Bril woonde in Amsterdam toen hij op 22 april 2009 overleed. Bril was schrijver maar de meesten
zullen hem herinneren als de bedenker van de naam 'rokjesdag'. Hoewel hij hierover voor het eerst
schreef in 1996 terwijl dit fenomeen toen al lang aan de gang was en de term (skirt day) in de VS
al was ingeburgerd mogen we Martin met een gerust hart de man met het pistool noemen die het startschot
gaf tot een van de vrolijkste dagen van het jaar.
Uitgerekend in de maand april moest Martin de strijd tegen kanker staken. 'Zijn' maand, waarin de
dames naar hem luisterden en massaal de benen bevrijden. Martin werd slechts 49 jaar maar zijn naam
zal nog lang genoemd worden als de weermannen en -vrouwen temperaturen van boven de twintig graden
in het vooruitzicht stellen.
Bril had humor, zou zo in Amsterdam geboren kunnen zijn ware het niet dat zijn wiegie toch echt in
Utrecht heeft gestaan. Bril schoof vaak aan bij Mathijs in DWDD, een keer zelfs met zijn twee dochters
die tegen hun wil in onderwerp waren geworden van een van zijn boeken over 'dames'.
Het vrouwelijk geslacht hield Martin bezig maar op de een of andere manier was het nooit platvloers,
als op natuurlijke wijze sprak hij met respect over 'borsten en benen'. De laatste jaren schreef hij
voor de Volkskrant een column, waarvan de laatste vijf dagen voor zijn dood verscheen.
Eerbetoon wat niet zal blijven
De weergoden heb je niet in de hand. Met graagte zouden veel dames zich op 22 april, de sterfdag van
Martin, in kort textiel hullen, het zal anders gaan. Was 2010 nog een jaar van verwarring. Martin
Bril zal er niet meer zijn om officieel wereldkundig te maken dat het rokjesdag is. Tussen 19 maart en
22 april 2010 zijn er meerdere rokjesdagen geweest maar officieel wordt 24 maart aangehouden.
Hoe wrang, rokjesdag niet in april, een jaar na de dood van martin Bril.
West organiseert rokjesdagloop
Op zondag 10 april vindt er een rokjesdagloop plaats. Vanaf 14.00 uur gaat er vanaf het
Cultuurpark Westergasfabriek een loop van start met een knipoog naar MArtin Bril.
Het dragen van een rokje is voor de deelnemers aan de loop niet verplicht, wel gewenst. Na afloop
is er een Pasta en Prosecco Party. Een deel van de opbrengst gaat naar Pink Ribbon en
stichting Run4Schools.
REM eiland, de voorloper van de TROS
Nadeel voor de kijkers naar REM was dat je een speciale antenne nodig had om de uitzendingen te
kunnen ontvangen. Toch ontstond er een run op de REM-antennes. Binnen enkele dagen werden er
duizenden van verkocht.
Series als 'Mr. Ed, het Sprekende Paard' en 'De Onzichtbare Man' zijn legendarisch. Het hypocriete aan
de tegenwerking was dat reclame op televisie schadelijk kon zijn voor de kijker. Tegenwoordig kijk
je om de 24 minuten naar een blok ellende van zeven minuten.
RING