Paul Rollman was een sjacheraar tot en met
Mijn makker René van Gellekom is Amsterdammer en dat zie je snel genoeg als je zijn site
(link) bezoekt. René verhuisde jaren geleden naar Zeeland
van waaruit hij ons regelmatig verbaasd met zijn kennis over Mokum.
Laatst vroeg hij zich af hoe het toch met Paul Rollman was. Huhh? Zegt mij niets, maar Paul is dan ook al bijna een halve eeuw geleden naar de
Beemster verhuisd en heeft eigenlijk nooit zo veel met de Jordaan gehad.
Paul Rollman werd op 11 mei 1924 in de Amsterdamse Jordaan (Elandsstraat) geboren. Hij was en is (want hij leeft nog) een echte sjacheraar.
Inmiddels is Paul een bekende kunstschilder maar hij is ook zanger, paardenhandelaar en schrijver. Paul greep alles aan om aan geld te komen,
hij zegt: "ik had altijd een paar
tientjes meer als een ander".
Na drie jaar school hield hij dat voor gezien, op zijn twaalfde werd hij zelfstandig ondernemer.
Zijn vader was communist maar ook een armoedzaaier, zegt Rollman over zijn pa, "die heeft nooit een stuiver kunnen verdienen". De Jordaan zegt
Paul niet veel, tijdens zijn jeugd is de Jordaan meer een goedkoop arbeidsreservoir dan dat het zo'n gezellige buurt was. Later zou Paul nog
wel eens zingen met Bolle Jan en een aantal singles opnemen.
De bekendste nummers van Paul zijn 'Morgen zou het zijn verjaardag zijn', 'M.E., M.E., M.E., Holadiejee', 'Oh Annie', 'Als je me
zoekt' en 'Zo vader zo zoon'.
Toen de oorlog uitbrak was Paul Rollman 15, hij zag op de Rozengracht de Duitsers de stad binnentrekken, een dag later was hij jarig. Ze woonden in de Ten
Catestraat en Paul wordt ordonnance (boodschapper) maar laveert door alle mazen heen, hij is brutaal maar niet 'dom brutaal' zoals Paul het
zelf noemt.
In de Nieuwe Kerkstraat (werd de Joden Kerkstraat genoemd in de oorlog) ging hij naar een atelier waar hij enorme aantallen schilderijtjes maakte en
tegeltjes beschilderde die gretig aftrek vonden. Omdat hij de enige Christen was kon hij zich veel permitteren en overleefde de oorlog. Paul
heeft veel Joodse vriendjes van het atelier naar de kampen zien vertrekken en nooit teruggezien.
Na de oorlog stopt de handel niet voor Paul, hij verkoopt sigaretten en alles wat op zijn pad komt. Hij krijgt in de gaten dat 'hoe meer hoe
beter' is dus Paul duikt de groothandel in.
Paul is een handige jongen die ook nog eens veel verstand van paarden heeft.
Anekdote van Paul
Paultje bedonderde als acht-jarige al de buurtkinderen met een ingenieus uitgedacht knikkerspel. Een kartonnetje met een gat in het
midden. Zijn vriendjes probeerden een knikker door het gat te krijgen zodat ze drie knikkers konden winnen maar door een paardenhaar achter
het gat te plakken lukte het niemand een knikker door het gat te krijgen. Paultje mocht de missers houden en die knikkers verkocht hij.
Niet alleen in Amsterdam kent men zijn werk, overal ter wereld zijn schilderijen van Paul verkocht maar hij is dan ook bijna de gehele
wereld over gereisd om zijn eigen werk te verkopen. Paul is bijna 50 jaar geleden verhuisd naar de Beemster, waar hij nog dagelijks in
zijn atelier te vinden is.
Lijfspreuk van Paul
Doe nooit wat voor niks want als je iets voor niks doet ben je niks waard. Op de website van Laura Stek staat een interview dat zij met Paul had
in november 2011.
WEBSITE LAURA STEK
Hieronder een video maar het toont geen ebwegende beelden van Paul Rollman, het liedje is een regelrechte carnavalskraker, zou zo weer uit de kast
getrokken kunnen worden.
Songtekst: Paul Rollman - "Morgen zou het zijn verjaardag zijn"
Hij was mijn enigst kind, mijn grote kleine vriend
Zoals je op de aarde, er ooit maar eentje vind
Vaak liep ie aan mijn hand en na een straatje rond
Steeds naar dat winkelraam, waar dat kinderfietsie stond
refr.:
Morgen zou het zijn verjaardag zijn, morgen dan werd ie zeven jaar
't allerlaatste wat ie zeggen zou
Nog een nachie slapen en dan krijg ik mijn fietsie
Hij was mijn grootste trots en ook een troost voor mij
Maar het leven was te zwaar, voor veel verwennerij
Ik spaarde cent voor cent en kreeg het voor elkaar
En in de zolderkast, stond het fietsie voor hem klaar
refr.
Hij zei ik ga naar school, nam afscheid met een lach
Het was de laatste keer dat ik hem zo nog zag
Een auto reed te hard, greep hem in volle vaart
Het leven van mijn kind, wat is dat een ander waard
Morgen zou het zijn verjaardag zijn, morgen dan werd ie zeven jaar
't allerlaatste wat ie zeggen zou
Pappie, het was niet mijn schuld he, krijg ik toch nog mijn fietsie...
Tekst en muziek: B.van Toor (Bassie)/ A.G.van Toor )Adriaan)/R.van Galen
Clary Moerland
Wat is dat leuk.
Via het Internet weer contact met iemand die je lang, heel lang niet gezien hebt. En dan maakt ze ook nog eens prachtige foto's van Amsterdam.
Dat vraagt om wat knip- en plakwerk natuurlijk.
En een afspraak om een biertje te gaan drinken.
RING