Column: wat jij wilt
Op deze pagina kan iedereen een ei leggen. Vrouwonvriendelijke, discriminerende of seksueel gekleurde
boodschappen heb ik een boodschap aan, die lees ik, maar plaats ik dus niet. Voor de rest:
leef je uit!
Geen nieuwjaarsreceptie Amsterdam, verkeerd signaal
Het was gebruikelijk dat Amsterdam een feestje gaf, aan het begin van het nieuwe jaar trakteerde de
gemeente. Het mocht wat kosten, een tonnetje of twee. Er werd goed uitgepakt en de gegoede burgerij
van Amsterdam mocht zich mengen met onder andere de burgemeester, de raad en wat notabelen uit Den
Haag.
Een informele ontmoeting met een duidelijke boodschap: dit is Amsterdam!
Eberhard van der Laan is geen Amsterdammer, laten we dat voorop stellen. Hij is mid-vijftig, lid van
de steeds verder wegzakkende PvdA en bekend advocaat (Kennedy Van der Laan) tot hij in 2010 burgemeester
wordt. Kortstondig was hij minister en komt uit een gezin van zes kinderen en heeft zelf
vijf kinderen.
Van der Laan is een integere en nuchtere vent. We moeten even aan hem wennen, hij minder aan ons
omdat hij de stad al kent dus hij heeft een voorsprong. Hij heeft ook geleerd van de fouten van zijn
voorganger Job Cohen die ik dus echt niet pruim. En velen met mij. Ik ken van de straat weinigen die
Cohen een warm hart toe dragen, zeker, het zal een capabele man zijn (klinkt als een doodskus maar is
zo niet bedoeld, ik weet wie Wim Kan is), maar we trekken hem niet.
Cohen was dus zeker niet mijn burgemeester, laat ik het zo maar formuleren en het daar bij
laten want Job is weg en Eberhard (heeft ie geen bijnaam?) is gekomen. Ik geef twee voorbeelden ter
illustratie van hoe Van der Laan anders in de Amsterdamse modder staat dan Cohen.
Ik was eens bij een presentatie waar Van der Laan een causerie hield, na afloop dronk hij een frisje en
zette zijn flesje niet zomaar even ergens neer, vroeg ook niet aan een ander om het weg te zetten,
nee, Van der Laan vroeg aan de tafel waar hij op dat moment langs liep of hij zijn lege flesje daar
mocht achterlaten. Een klein gebaar, het typeert de voorkomendheid van de man.
Ook herinner ik mij dat er commotie was over de dag dat hulpdiensten met zieke kindertjes door
de stad scheuren met luide sirenes. Omwonenden klaagden en wilden een verbod. Klinkt als "ik woon sinds
kort boven een al lang bestaand café maar ondervindt toch teveel herrie, kan die tent niet
dicht?"
Van der Laan was zichtbaar ontdaan over zo weinig tolerantie maar liet iedereen in zijn waarde en
zei: "hier moeten we met zijn allen toch uit kunnen komen". De dag bleef en niemand die het nog
in zijn hoofd haalde er iets van te zeggen.
Cohen was een passant, een stationsmanager wiens taak erop zat als de trein voorbij was. Zo praatte
Cohen niet alleen, zo handelde hij ook. Doorn in de ogen van veel Amsterdammers is de manier waarop wij
de NZ-lijn in zijn gerommeld, een bak ellende die twintig jaar duurt en zoveel geld opslokt dat de
cultuur nu voor tien procent gekort moet worden.
Schande!
Toen Geert Dales zijn plannen met succes door de strotten van de gemeenteraadsleden duwde keek Cohen toe,
hij kon niet anders, zo zou hij later zeggen. En daar zit het grote verschil met Van der Laan. Die
totaal andere benadering en omgang met de stad en zijn inwoners is verfrissend, we verwachten wat van hem,
ik hoop dat hij geduld met ons heeft.
Maar Van der Laan wil ook soberheid uitstralen, letterlijk en figuurlijk. Kijk naar zijn kapsel en kleding,
hier gaat geen kapsones maar 'doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg' type. Iedere gek heeft recht
op zijn uitglijder en rehabilitatie dus ook een burgemeester moet tijd gegund worden en dus ook
zijn missers.
En daarmee zeg ik uiteraard niet dat onze kersverse burgervader niet goed bij zijn hoofd is.
Een van de maatregelen die Van der Laan genomen heeft is het afschaffen van de prestigieuze
nieuwjaarsreceptie van de gemeente. En dat vind ik nu net een brug te ver. Er is één
moment in het jaar waarop de burgemeester, de voltallige raad, topondernemers uit de regio en politici
uit Den Haag samenkomen in een informele sfeer en dat is tijdens de nieuwjaarsreceptie van de stad
Amsterdam.
Oké, ik vind twee ton ook een hoop geld en zeker, het signaal dat uitgaat van het schrappen
van deze kostenpost staat edelmoedig maar is er nu niet iets anders te bedenken? De gemeente gooit
jaarlijks miljoenen in een diepe ICT-put, het geautomatiseerde systeem van Amsterdam is een drama, al
jaren.
Maar ook aan externe adviseurs wordt nog steeds veel geld uitgegeven, om nog maar te zwijgen van de
ambtenaren die boven de 50.000 euro verdienen maar waarvan men eigenlijk niet weet wat ze precies
uitvreten en wat de stad met ze aan moet.
Achter de schermen is er meer eer en geld te behalen dan met de symboolpolitiek van het schrappen van
een feestje waarop je veel gedaan kan krijgen voor de stad en wat dus per saldo meer oplevert dan
de twee ton die het kost.
Reageren per mail?
Op deze plek staan verwijzingen naar de andere columns
Column01 Verschil tussen Barcelona en Amsterdam
Column02 Herinneringen aan de Spaarndammerbuurt
Column03 1 op de 8 politie agenten gaat wel eens de fout in
Column04 Mooi is niet altijd praktisch
Column05 Het neveneffect van Wilders
Column06 Ajax probleem zo opgelost. Een ABC'tje
Column07 Alweer een crisis?
Column08 Volkskoffiehuizen
Column09 Stopie
Column10 Ajax kampioen, maar wat nu?
Column11 Buurt in de uitverkoop
Column12 Hoe stoer is de gemiddelde Amsterdammer
Column13 CIDI: zo bekrompen
Column14 Bunker in de Zaanstraat
Column15 Plat praten
Column16 Zwaarder straffen
Column17 Metro station 'Ramses Shaffy'. Niet doen!
Column18 EU is er niet voor de kleine man
Ook gehoord worden? Stuur mij je column!
RING